Η παγίδα της τελειότητας: Όταν το ‘καλύτερο’ γίνεται εχθρός του ‘αληθινού’

Η ψευδαίσθηση του «τέλειου»

Σε έναν κόσμο που εξυμνεί την τελειότητα — από τα φίλτρα των social media μέχρι τις απαιτήσεις της επαγγελματικής επιτυχίας — η επιδίωξη του «καλύτερου» μοιάζει με αρετή. Όμως, πίσω από αυτή την επιδίωξη κρύβεται συχνά μια παγίδα: η απομάκρυνση από το αυθεντικό, το ανθρώπινο, το αληθινό.

• Το τέλειο σώμα, η τέλεια σχέση, η τέλεια καριέρα — όλα φαντάζουν ιδανικά, αλλά είναι συχνά κατασκευασμένα.

• Η τελειότητα γίνεται στόχος, όχι μέσο. Και όταν δεν τον φτάνουμε, νιώθουμε ανεπαρκείς.

Η τελειότητα ως μορφή ελέγχου.

Η ανάγκη για τελειότητα δεν είναι απλώς αισθητική ή λειτουργική. Είναι υπαρξιακή. Προσπαθούμε να ελέγξουμε το χάος της ζωής μέσα από την τελειότητα. Αν όλα είναι τέλεια, τότε ίσως δεν πονέσουμε, δεν απορριφθούμε, δεν εκτεθούμε.

• Η τελειότητα γίνεται πανοπλία απέναντι στην ευαλωτότητα.

• Όμως η πανοπλία αυτή μας απομονώνει. Δεν αφήνει χώρο για αυθεντική σύνδεση.

Το κόστος του «καλύτερου». Η επιδίωξη του καλύτερου μπορεί να οδηγήσει σε:

• Χαμηλή αυτοεκτίμηση: Όταν το «αρκετά καλό» δεν είναι ποτέ αρκετό.

• Χρόνιο άγχος: Η συνεχής προσπάθεια για βελτίωση χωρίς τέλος.

• Απώλεια ταυτότητας: Όταν προσπαθείς να γίνεις κάτι άλλο, ξεχνάς ποιος είσαι.

Η δύναμη του «αληθινού».

Το αληθινό δεν είναι τέλειο. Είναι ατελές, αλλά γεμάτο ζωή. Είναι εκεί που υπάρχει ειλικρίνεια, συναίσθημα, αυθεντικότητα. Το αληθινό δεν χρειάζεται να εντυπωσιάσει — αρκεί να είναι.

• Το αληθινό έχει ρωγμές, αλλά μέσα από αυτές περνά το φως.

• Το αληθινό είναι ο εαυτός σου, χωρίς φίλτρα, χωρίς μάσκες.

Πώς να ξεφύγεις από την παγίδα

• Αναγνώρισε πότε η τελειότητα σε περιορίζει αντί να σε εμπνέει.

• Δώσε χώρο στο λάθος, στην αβεβαιότητα, στην αυθεντικότητα.

• Θυμήσου: το «καλύτερο» είναι σχετικό. Το «αληθινό» είναι δικό σου.

Η τελειότητα μπορεί να είναι στόχος, αλλά δεν πρέπει να είναι δεσμά. Το αληθινό είναι αυτό που σε κάνει άνθρωπο. Και αυτό, τελικά, είναι το πιο πολύτιμο.

Μαρία Στυλιανού

anazitiseis@gmail.com